Bu gün çok özel ve önemli bir gün çünkü bugün Dünya Hemşireler Günü
Bu yazıyla hayatımdaki tüm hemşirelerin Hemşireler Gününü Kutlar ve bana gösterdikleri sabır ve emek için çok teşekkür ederim.
İyi ki varsınız.
Dualarım hep sizinle.
Allah'a emanet olun.
Bu zamana kadar birçok hemşire hayatıma dokundu. İşini severek yapan da vardı, isteksiz yapan da vardı. Kimi çok neşeliydi, kimi sessiz sakin, kimi mesafeli ama espiriliydi, kimi sevgi dolu ve merhametliydi, kimi sert ve otoriterdi ama bilirdim ki çok iyi biri.
Yoğun bakım ünitesinde üç aylık tedavi gördüğüm dönemde henüz 13,5 yaşındaydım. Orası bana çok değişik gelmişti. Tanımadığım yüzler, bilmediğim sesler, bilmediğim tıp terimleri. Yeni insanlarla tanışmayı ve yeni bilgiler edinmeyi seven biri olduğumdan dolayı hiç korkmamıştım.
Bazen uyuyordum, uyumadığım zamanlarda sessizce etrafı izliyor ve sesleri dinliyordum tabii bolca da hayal kuruyordum.
Tedavim bittiğinde haneme birçok abi-abla ve bir sürü tıp bilgisi ve terimleri toplayıp taburcu olmuştum.
Eve geldiğimde artık eski Deniz değildim, büyümüştüm, bunu hissediyordum. Beni hayatta tutmaya yaracak bir sürü cihazım ve nefes almamı kolaylaştıran bir şey (Trakeostomi) boynuma bağlıydı.
Ve yıllar sonra cihazımın pilinin bozulması nedeniyle üç günlük başka bir yoğun bakım ünitesini ziyaret etmek zorunda kaldım ve üç günün sonunda yine haneme abi-abla ama bu kez ek olarak arkadaşlar da toplayıp taburcu oldum.
Yoğun bakım ünitelerine girmeden önce çok az arkadaşım vardı
çıktıktan sonra birçok arkadaşım oldu. (Sadece yoğun bakım ünitesindeki hemşireler değil tüm hastanedeki hemşireler beni tanımıştı)
Bu nedenle bu cümleyi "her şerde bir hayır vardır." Çok doğru buluyor ve seviyorum.
Son olarak tüm hemşirelerin Dünya Hemşireler Gününü kutlar ve bu zorlu dönemde gösterdikleri sabır ve emek için çok teşekkür ederim.
Bu yazıyla hayatımdaki tüm hemşirelerin Hemşireler Gününü Kutlar ve bana gösterdikleri sabır ve emek için çok teşekkür ederim.
İyi ki varsınız.
Dualarım hep sizinle.
Allah'a emanet olun.
Bu zamana kadar birçok hemşire hayatıma dokundu. İşini severek yapan da vardı, isteksiz yapan da vardı. Kimi çok neşeliydi, kimi sessiz sakin, kimi mesafeli ama espiriliydi, kimi sevgi dolu ve merhametliydi, kimi sert ve otoriterdi ama bilirdim ki çok iyi biri.
Yoğun bakım ünitesinde üç aylık tedavi gördüğüm dönemde henüz 13,5 yaşındaydım. Orası bana çok değişik gelmişti. Tanımadığım yüzler, bilmediğim sesler, bilmediğim tıp terimleri. Yeni insanlarla tanışmayı ve yeni bilgiler edinmeyi seven biri olduğumdan dolayı hiç korkmamıştım.
Bazen uyuyordum, uyumadığım zamanlarda sessizce etrafı izliyor ve sesleri dinliyordum tabii bolca da hayal kuruyordum.
Tedavim bittiğinde haneme birçok abi-abla ve bir sürü tıp bilgisi ve terimleri toplayıp taburcu olmuştum.
Eve geldiğimde artık eski Deniz değildim, büyümüştüm, bunu hissediyordum. Beni hayatta tutmaya yaracak bir sürü cihazım ve nefes almamı kolaylaştıran bir şey (Trakeostomi) boynuma bağlıydı.
Ve yıllar sonra cihazımın pilinin bozulması nedeniyle üç günlük başka bir yoğun bakım ünitesini ziyaret etmek zorunda kaldım ve üç günün sonunda yine haneme abi-abla ama bu kez ek olarak arkadaşlar da toplayıp taburcu oldum.
Yoğun bakım ünitelerine girmeden önce çok az arkadaşım vardı
çıktıktan sonra birçok arkadaşım oldu. (Sadece yoğun bakım ünitesindeki hemşireler değil tüm hastanedeki hemşireler beni tanımıştı)Bu nedenle bu cümleyi "her şerde bir hayır vardır." Çok doğru buluyor ve seviyorum.
Son olarak tüm hemşirelerin Dünya Hemşireler Gününü kutlar ve bu zorlu dönemde gösterdikleri sabır ve emek için çok teşekkür ederim.
Allah sizi korusun ve sevdiklerinize bağışlasın 
