Herkesin
bildiği üzere 06 Şubat 2023’te deprem oldu. Bu deprem için tüm Deprem
Bilimciler ve Medya Kuruluşları asrın felaketi dediler. Depremin merkez üsleri
Kahramanmaraş’ın Pazarcık ve Elbistan ilçeleri idi. Büyüklükleri: 7.7 ve 7.8
idi. 11 Şehir yerle bir oldu ve hayatlar bitti, hayaller yok oldu. 15 gün sonra
Hatay da 6.4 büyüklüğünde bir deprem daha oldu. Bu 11 şehirden biri olan Hatay da ben de yaşıyorum. Hatay’a 4 gün ile
10 gün arasında ne AFAD ne de Kızılay yardıma geldi. Günlerce insanların bir
kısmı enkaz altında kurtarılmayı bekledi, bir kısmı da sokaklar da ve caddeler
de aç ve susuz bir şekilde, dondurucu soğukta yardım bekledi ama kimse gelmedi.
9 ay geçti değişen bir şey oldu mu? Hayır! Hâlen Hatay kaldırılmayı bekleyen
enkaz yıkıntılarıyla dolu, hâlen insanlar çadırlar da kalıyor ama çadırlar hem
su altında kalıyor hem de temiz değil, hâlen su şebekeleri aktif değil, hâlen
içme suyu için insanlar sıra bekliyor ve hâlen tam teşekküllü bir hastane yok.
9 ay geçmesine rağmen biz depremzedeler deprem anını asla unutamıyoruz ve en
önemlisi hala oluşan psikolojik sarsıntılarımızı gidermeye çalışıyoruz.
En trajedik olay ise 275. Gün de yıkılan bir binanın temelinde hala ceset
çıkıyor.
Ben bunları anlatıyorum çünkü Hatay halkı acılar ve zorluklar içinde hayatta kalma mücadelesi verirken yapayalnızdı. Şu anda acılarla, zorluklarla ve içlerinde büyüttükleri umutla yeniden yaşamaya çalışıyorlar ama bir grup güruh bize iyilik ediyorlarmışçasına bizim günlerce altında kaldığımız enkazlara girip sanki onlar mahsur kalmışlar gibi yardım çığlıkları atıyorlar ve sonra beş dakika sonra kurtarma operasyonu yapıyorlar. Buna da film diyorlar!
Filmin adı: “Şahsi Meselemiz” Atatürk’ün sözünü böylesine iğrenç bir davranışa dâhil
etmelerine ayrıca öfkelendim. Böyle bir film çekme kararı aldığınız da hiç
düşünmediniz mi oradaki insanların çok büyük bir felaket yaşadıklarını ve
yapmasak mı diye hiç düşünmediniz mi gerçekten? Depremden 9 ay geçmesine rağmen
insanlar hala kâbus görüyor, siz gelmiş asla unutamayacakları o felaket anını
canlandırıyorsunuz ve yaşanılan zorluğu basitleştiriyorsunuz. Bu sizin
yaptığınız depremzedelere destek olmak değil, köstek olmaktır.
Üsküdar Yapım topla ekipmanlarını ve arkadaşlarını git Hatay’dan. Bizim acılarımız satılık değil!

Hiç yorum yok:
Yorum Gönder